نتایج مسابقات دوچرخه سواری پیست قهرمانی آسیایی به خوبی فاصله ایران با رقبا را نشان داد که در واقع زنگ خطری برای ایران در بازی‌های آسیایی بود.
 مسابقات دوچرخه سواری پیست قهرمانی آسیا به پایان رسید و این رقابت‌ها در نزدیکی بازی‌های آسیای محک خوبی بود تا مشخص شود ایران نسبت به رقبا چه وضعیتی دارد و در واقع چند مرده حلاج است.
دوچرخه سواری ایران نسبت به سال گذشته در مدال آوری چندان موفق نبود و در کسب مدال طلا هم ناکام ماند. مهم‌تر از آن، در
ماده های مشترک با بازی‌های آسیایی، نتوانست مدال بگیرد که همین موضوع باعث شده از الان زنگ خطری برای ایران به صدا درآید زیرا ملی پوشان ۶ ماه دیگر باید با همین رقبا در جاکارتا رقابت کنند و اگر از الان فدراسیون به فکر راه چاره ای نباشد شاید دیگر نباید به مدال پیست فکر کرد.
وقتی ایران در کاپ‌های جهانی شرکت نمی‌کند یا اگر اندک سهمیه مسابقات جهانی را دارد اما از آن چشم پوشی کرده و به تمرین کردن در یک پیست سیمانی دل‌خوش می‌کند، مشخص است در مقابل رقبای چشم بادامی خود که نگاهشان فراتر از آسیاست، نمی‌تواند حرفی برای گفتن داشته باشد.
سرعتی‌ها انتظارات را برآورده نکردند
به گزارش ایسنا، رکاب‌زنان سرعتی ایران – به ویژه محمد دانشور که یکی از امیدهای کسب مدال برای ایران در مسابقات قهرمانی آسیا بود- هم برخلاف تصورات در سه ماده اصلی سرعت نتوانستند به فینال راه یابند. دانشور در یک کیلومتر تایم تریل هر چند رکورد تازه ای به ثبت رساند اما نتوانست از عنوان قهرمانی خود در دوسال گذشته دفاع کند و در نهایت به مدال برنز رسید. رکاب‌زنان سرعتی ایران از لحاظ رکوردی پیشرفت داشتند اما با توجه به اینکه مدال‌های سرعت بین رکاب‌زنان ژاپن، کره، چین و مالزی تقسیم شد، کاملاً مشخص است که ایران کار بسیار سختی در بازی‌های آسیایی پیش رو دارد و اگر فدراسیون به فکر راه چاره نباشد در بازی‌های آسیایی باید نظاره گر مدال گرفتن کشورهای دیگر باشیم.

مدال آوری در نیمه استقامت
به لطف قدیمی‌ها
اما در بخش نیمه استقامت هم به لطف حضور رکاب‌زنان با تجربه ایران دو مدال نقره به دست آمد. سال گذشته یک مدال نقره اسکرچ به نام ایران ثبت شد که امسال دوباره این مدال نقره توسط آروین گودرزی تکرار و در مدیسون هم به لطف حضور مهدی سهرابی و محمد رجبلو که از رکاب‌زنان با تجربه ایران محسوب می‌شوند بعد از سه سال دوباره توانستیم در این ماده که به تازگی به المپیک اضافه شده، مدال بگیریم. این مدال‌ها در شرایطی به دست آورد که این رکاب‌زنان تمرین زیادی در بخش پیست نداشتند و بیشتر بر روی جاده تمرکز کردند اما با تجربه خود موفق به کسب مدال شدند.اما در چهار کیلومتر تعقیبی تیمی که در بازی‌های آسیایی و المپیک وجود دارد، اصلاً شرکت نکردیم. آخرین مدالی که ایران در این ماده گرفت به ۹ سال پیش بر می‌گردد. ایران از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۹ در این ماده نقره آسیا را داشت اما پس از آن دیگر نتوانست بر روی سکو برود. همچنین در اومنیوم یکی از ماده های بازی‌های آسیایی موفق به کسب مدال نشدیم.

جای خالی جمشیدیان باز هم به چشم آمد
امیر حسین جمشیدیان سال گذشته به تنهایی یک طلا در اسکرچ و یک نقره در اومنیوم جوانان برای ایران کسب کرد اما امسال هیچ مدالی در رده جوانان کسب نشد؛ بنابراین تغییر رده سنی جمشیدیان و جای خالی او واقعاً به چشم آمد. این مسابقات نشان داد فدراسیون باید بر روی این رکاب‌زنان جوان بیشتر کار کند تا دوباره شاهد مدال آوری در رده جوانان باشیم.

بانوان در مسیر پیشرفت
با توجه به اینکه بانوان رکاب‌زن ایران در مسیر پیشرفت قرار دارند انتظاری برای کسب مدال از آنها وجود نداشت اما همین که توانستند رکوردهای خود را بهبود ببخشند اتفاق خوبی محسوب می‌شود.

حمایت

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *